De tentoonstelling volgde het chronologische verhaal van hoe Vincent van Gogh op het idee kwam zijn iconische zonnebloemen te schilderen. Van Gogh maakte zes versies van een grote bos zonnebloemen in een vaas, verspreid over musea wereldwijd. Rond het topstuk waren vijf beeldschermen geplaatst waarop de andere versies synchroon werden getoond, zodat bezoekers ze direct konden vergelijken.
Een uitgebreid educatief luik belichtte het onderzoek naar de conditie van het doek en eerdere restauraties. Bezoekers ontdekten de oorspronkelijke kleuren van het schilderij via digitale en fysieke reconstructies. In een pepper’s ghost-installatie werd bovendien Van Goghs eigen opstelling in een 19de-eeuwse museumzaal gesimuleerd, zoals hij beschreef in zijn brieven.
Voor het eerst was ook de achterkant van het schilderij te zien, inclusief het originele latje en de spijkers die Van Gogh zelf had toegevoegd. Interactieve installaties lieten bezoekers experimenteren met composities en de ruimte rond de vaas.
De scenografie benadrukte het topwerk dat centraal was opgesteld: de schilderijen hingen op gele muurtinten, terwijl het educatieve materiaal op de donkere achterliggende muren een verdiepend verhaal bood, los van het kunsthistorische parcours.
21.06.2019 - 01.09.2019
